سلام. خیلی وقته که چیزی ننوشتم. دیگه خودم موندم و ذهنیاتم و سال جدید. سالی که با این خاطره شروع شد. سالی که قراره سخت باشه.سالی که نشون خواهد داد منی که در شرایط سخت تونستم دووم بیارم:در این شرایط از زندگی لذت خواهم برد.به کوری تمام کسانی که فکر می کنند این آدم های بی رحم هستند که در نهایت باید بهت رحم کنند یا از ناامیدی به خاطر عدم توجهشون باید افسرده شد.این من هستم در کنار این های بی رحم . این های الکی . این من هستم و از شرایط و ذهنیات موجودم لذت خواهم برد.در کنار ترس از مرگ. ترس از نابود شدن

امروز 29 اسفند 97 ه . چهارشنبه سوریه وحشتناک تموم شد. و من امروز و دیروز تو خونه موندم و هیچ جا نرفتم. پست قبلیم مال شروع همین سالیه که داره تموم میشه. خوندمش. جالب بود. درسته من دووم آوردم. اتفاقا توی سالی که داره تموم میشه از یه جای دیگه هم اخراج شدم. ولی هنوز زنده ام.احتمال داره هر اتفاقی بیفته تو سال پیش رو. امسال همونطور که پیش بینی می کردم خیلی سخت بود. مطمئنن سال بعد سخت تر خواهد بود. ولی من دووم میارم. به کوریه تو که کم آوردی. من میخوابم. میپیچونم. دنبال هیچ چیز جدیدی که تو خودت رو بخاطر